Zombillenium

Voor mensen kun je niet genoeg op je hoede zijn. Vooral als je een pretpark runt waar alleen doden aan het werk kunnen. De buurtbewoners zijn - levend en wel - niet écht gelukkig. In de streek is een kwart van de bevolking werkloos en het succes van het park is hun een doorn in het oog. De werknemers van hun kant zijn dan wel goed dood, dat neemt niet weg dat ze vinden dat ze onderbetaald worden, ondergewaardeerd en recht hebben op (meer) vakantie. Ook Francis von Bloodt, directeur van het park, is dus nauwelijks aanspreekbaar ... In dit tweede deel van Zombillenium, dat het talent van Arthur de Pins ('Schatjes') extra in de (photoshop)verf zet, wordt een nieuw personage geïntroduceerd: leerling-duivel Astraroth. (bron: Stripweb)

Ici, on embauche... pour l'éternité. Tags sur les murs, avertissement du curé du coin : visiblement les esprits s'échauffent autour de Zombillénium. Quand on n'embauche que des morts (ou des sorcières ! ) dans une région où le taux de chômage est à 25%, il faut bien s'attendre à quelques frictions. Si l'on ajoute à ça des visiteurs une miette pénibles et des employés qui, pour être morts, n'en aimeraient pas moins prendre des vacances, on comprend que ce n'est pas trop le moment de venir parler revendications salariales à Francis Von Bloodt. (bron: Stripweb)